My mom's favorite Stevie Wonder song is, "I Just Called to Say Someone You Don't Know Has Been Diagnosed with Altzheimer" @DamienFahey Στη Μανούλα - Δεν ξέρεις πόσο χαίρομαι που ήρθατε με την αδερφή σου και τα παιδιά στο Ζευγολατιό. Έπρεπε όμως να μου πεις ότι θα φέρεις μουσαφιραίους. Να ξέρω. Να στρώσω, να ετοιμάσω.... Continue Reading →
Ο ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ, Η ΚΑΤΑΡΙΝΑ ΚΑΙ Ο ΑΝΩ ΠΡΟΓΟΜΦΙΟΣ
“I don't paint dreams or nightmares, I paint my own reality.” Frida Kahlo - Μην κουνιέστε. - Εσείς με κουνάτε. - Καθίστε ήσυχα, αλλιώς φοβάμαι ότι θα πονέσετε. - Κι εγώ αυτό φοβάμαι. Ο Ευάγγελος, ιστορικό στέλεχος στο Σκλαβενίτη και νυν Προϊστάμενος Λαχανικών στο Μασούτη, σιχαινόταν από μικρός τον οδοντίατρο. Και δεν θα είχε καταλήξει... Continue Reading →
Βουβές Ωδές
Ένα ποίημα που είχα γράψει για τον Αγαπημένο μου Δάσκαλο Λευτέρη. Σήμερα, στα 50 μου, σας το αφιερώνω με πολλή αγάπη. Πρόκειται για την Σπουδή Α' του επίτομου κλασικού έργου μου με τον εκκωφαντικό τίτλο «Βουβές Ωδές για δυό Χονδρές», τo οποίo ο Δάσκαλος με ενέπνευσε να συνθέσω. Το παραθέτω όπως γράφτηκε, πρωτόλειο, τραχύ, αληθινό.... Continue Reading →
Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΚΑΡΝΕΑΔΟΥ
"Though the doctors treated him and gave him medications to drink, he nevertheless recovered." L. Tolstoy - War and Peace - Πονάτε εδώ?, διέκοψε με ήρεμη φωνή τα ουρλιαχτά μου ο έμπειρος γαστρεντερολόγος. - Πεθαίνω… - Υπάρχει πρόβλημα σοβαρό. Τις έχετε χρόνια τις αιμορροΐδες? - Επί Σημίτη δεν τις είχα. - Λογικό αυτό. Άλλα... Continue Reading →
ΤΟ ΠΟΥΛΙ Ο ΘΕΟΔΟΣΗΣ
"Θα φύγω και με χάνεις, να δούμε τι θα κάνεις. Θα φύγεις θα με χέσεις, Αυτά γεννούν οι σχέσεις" Ν. Άσιμος Με το Σταύρο είμαστε φίλοι από πιτσιρίκια. Μαζί στο νηπιαγωγείο, μαζί Δημοτικό, μαζί κολύμβηση, προπονήσεις, βόλτες, τα πάντα. Ο Σταύρος λοιπόν - εξ απαλών ονύχων - ήδη από το Δημοτικό, ήτο προικισμένος με ένα... Continue Reading →
Βάνε το Μοντγκόμερι
- Ched-sun tsali? - Ched-sun. * Στην αγαπημένη δεκαετία του '70, κάθε γονιός που σεβόταν τον εαυτό του, αγόραζε στο παιδί του ένα Μοντγκόμερι. Όχι το αυθεντικό, εννοείται - πού λεφτά για αυθεντικό - το άλλο, το μουσαντένιο. Συνήθως αγοραζόταν δύο με τρία νούμερα μεγαλύτερο (για να το φορέσεις και του χρόνου) κατά προτίμηση... Continue Reading →
Τελικός Προορισμός: Σκρίνιο
"Αν δε μυρίζει εβαπορέ και ναφθαλίνη κι αν δεν έχει ληγμένες νουγκατίνες στη φοντανιέρα, τότε σίγουρα δεν είναι θεία σου, μαλάκα μου" Δράκων Κάθε θεία που σέβεται τον εαυτό της, έχει πάνω στο σκρίνιο της μια ξεθωριασμένη ασπρόμαυρη φωτογραφία σε ασημένια κορνίζα. Η φωτό ειναι τραβηγμένη μπροστά στο σκρίνιο, στο πατρικό στην Πρωσοτσανη, με τους... Continue Reading →