Δώρος – Άδωρος (Shostakovich Wars)

"Art destroys silence" Dmitri Shostakovich Ο κύριος Δώρος, γεννημένος ανήμερα Χριστούγεννα, απειλούσε από μικρός τους γονείς του ότι θα αποτελούσε για αυτούς ένα χριστουγεννιάτικο δώρο που θα το πληρώνανε για όλη τους τη ζωή. Και ο κύριος Δώρος ήταν από τους ανθρώπους που κρατούσαν το λόγο τους. Αφού τον έστειλαν αγγλικά, γαλλικά, μαθηματικά, κολυμβητήριο, στίβο,... Continue Reading →

Αλάνι

Αλάνι Ανατολής φεγγάρια κόκκινα μισάνοιχτα Που επιστρέφουνε στης πόλης τα μεσάνυχτα Σε ηδονές παραδομένος συνεχόμενες Ένας αγάς πάνω σε σκάλες κυλιόμενες Και της γιορτής του τραγουδιού οι Βεδουίνοι Να κελαηδούν για μια σταγόνα βαλβολίνη Σε δυο ντιβάνια τα σταφύλια και οι γκόμενες Χρυσά ποτήρια με κρασί και αδρεναλίνη Εγώ γυμνός σε ασημί αντανακλάσεις Από χασίς... Continue Reading →

Έστιν Ουν Μαμούν (Μέρος Α’)

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ - Ο Μαμούν εκ της Ακτής "Το μόνο μέρος που η επιτυχία έρχεται πριν την εργασία, είναι στο λεξικό" Vidal Sasson Τόφερε η τύχη και ήρθε ο Μαμούν ο γιατρός από τα βάθη της Αφρικής στην Ελλάδα, κάπου στα μέσα της δεκαετίας του ’90, μέσω Λανκάστερ, που έκανε την ειδικότητά του στην ορθοπεδική.... Continue Reading →

Έστιν Ουν Μαμούν (Μέρος Β’)

  ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟΝ - Το Έξι Οριζόντια "Στην αρχή δεν υπήρχε τίποτε. Μετά ο Θεός είπε: "Γεννηθήτω φως." Δεν υπήρχε και πάλι τίποτε, αλλά πλέον όλοι μπορούσαν να το δούνε." Dave Thomas Ανήμερα του Αη-Λευτέρη, μπροστά στο παρεκκλήσι δίπλα στους Αγίους Θεοδώρους είχαν συγκεντρωθεί τόσες γριές, που, αν δεν ήτανε καταχείμωνο, θα πέφτανε στοιχήματα τι... Continue Reading →

Έστιν Ουν Μαμούν (Μέρος Γ’)

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΕΒΔΟΜΟΝ - Κουταλίδης - The not-so-early Years (Άσπρα Παπούτσια Δετά και Δώρο οι Κάλτσες) "Ήταν ένας τόσο περίεργος άνθρωπος που, αν δεν υπήρχε, δεν θα μπορούσε κανείς να τον φανταστεί" - ( Ανωνύμου Μοναχού) - Τα δεύτερα από δεξιά, θέλω να δω. - Λέτε τα άσπρα τα παντοφλέ; - Ναι, 40 νούμερο. - Αχ,... Continue Reading →

Έστιν Ουν Μαμούν (Μέρος Δ’)

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΔΕΚΑΤΟΝ - Η Συνάντησις (Μυρίζει Σεξ και Γιουβαρλάκια) “If you cannot get rid of the family skeleton, you may as well make it dance.” George Bernard Shaw -Βανούλα, τελειώνεις; Πράγματι, η Βανούλα τελείωνε, με έναν συγκλονιστικό συμπαντικό οργασμό, στην κορύφωση του οποίου, αν δε δάγκωνε το βιβλίο της Κυτταρικής Βιολογίας, θα είχαν σηκωθεί τα... Continue Reading →

Έστιν Ουν Μαμούν (Μέρος Ε’)

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΕΝΔΕΚΑΤΟΝ - ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ (Ξαδέρφη Ιουλία) "Δεν υπάρχει μεγαλύτερος πόνος από την ανάμνηση της χαράς στην στιγμή της θλίψης" Αισχύλος - Στον καναπέ να κάτσεις, Κούλα, είναι πιο αναπαυτικά για τη μέση σου. - Αχ πόσο το αγαπάω αυτό το σαλόνι σου, βρε Ιουλία. Η φωτό: Το σαλονάκι της Ξαδέρφης Ιουλίας  -... Continue Reading →

Όλα Είναι Δρόμος

«Ήταν ο Θεός που επέτρεψε στον κύριο και στην κυρία Καρλάιλ να παντρευτούν, κι έτσι να κάνει δυστυχισμένους μόνο δυο ανθρώπους αντί για τέσσερις» Samuel Butler Η θεία η Ερατώ κι ο θείος ο Τέλης ζούσαν από τότε που τους θυμάμαι σε ένα τεράστιο διώροφο, γωνία Μεγάλου Δρόμου και Νικηταρά στο Βραχάτι Κορινθίας. Εδώ να... Continue Reading →

AλοιΦή Για ΓέΡους

"Expecta bos olim herba*" Στις οικογενειακές μαζώξεις των 70s, υπό τους ήχους του Πόλυ Κερμανίδη, ένας μουσάτος ανιψιός έφερνε μια Polaroid και έβγαζε τη μια φωτογραφία μετά την άλλη. Κάποια στιγμή, ο μουσάτος πλησίαζε τον παππού και τον ρώταγε "θα μας τραβήξεις μπάρμπα μια φωτογραφία;" Ο παππούς έπιανε την πολαρόιντ με τα ακροδάχτυλα, σα να... Continue Reading →

Blog at WordPress.com.

Up ↑