ΕΓΩ Σ’ ΑΓΑΠΗΣΑ ΧΟΝΤΡΗ (Ποιός Θανάσης)

"Τρώει η κατσίκα σύκα, και για μας, ούτε γιαρμάς." Peloponnesian Proverb To χασάπικο του Μπάμπη του χοντρού ιδρύθηκε στις αρχές τις δεκαετίας του 60, από τον πατέρα του Μπάμπη, χονδρού και αυτού και κρεοπώλου. Βρίσκεται μέχρι σήμερα στο έμπα του Ζευγολατιού, απέναντι από το μανάβικο και δίπλα στο περίπτερο του Θανάση του Χατζηφωτίου, καμία σχέση... Continue Reading →

Δίαιτα σε μια θάλασσα από πιροσκί

"Tobacco is my favorite vegetable." Frank Zappa Tις μεγαλύτερες κασκαρίκες στη ζωή, τις έχω τραβήξει από συγγενείς μου. Ή συγγενήδες, όπως τους λέμε στο Ζευγολατιό. Η προσωπική μου οδύσσεια με τη δίαιτα ξεκίνησε μετά από μια επίσκεψη στη θεία τη Ροδούλα, που με πληροφόρησε ότι μια ανηψιά της άνοιξε διαιτολογικό ιατρείο στο Παγκράτι. "Εσύ, τώρα,... Continue Reading →

Team Building (από την τοξοβολία στο κωλάδικο)

"Θα είναι σαν να πηγαίνεις στο Καρπενήσι, αλλά δε θα πηγαίνεις στο Καρπενήσι" Γέρων Ρασπούτιν Απέναντι σε κάθε νέα μόδα είμαι γενικά δύσπιστος. Eδώ που τα λέμε, μάλλον κακογερνάω και γίνομαι σταδιακά καχύποπτος απέναντι στα πάντα, ειδικά σε ζητήματα που τα θεωρώ προσωπικές σταθερές, πχ. αν μου στείλει ο PortoFinos την πίτσα με άλλο ντελιβερά... Continue Reading →

Η Απαγωγή του Δασκάλου

Si metrum non habet, non est poema* Για τους κατοίκους της Ανδρομέδας, οι άποικοι της Γης ανέκαθεν παρουσίαζαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Τον Γενάρη του 2018, σε μια καταδρομική επιχείρηση στα Μελίσσια, οι Ανδρομήδες κατάφεραν να απαγάγουν το enfant gate του ανθρώπινου είδους και να το μεταφέρουν μυστικά στα εργαστήριά τους στο Δυόν της Ανδρομέδας, μια μικρή... Continue Reading →

Ψεύτη Ντουνιά

Barba non facit philosophum* Κάτσαμε κάτω από το Δέντρο σε κύκλο. Ο Δάσκαλος είχε προτείνει αρχικά να κάτσουμε όλοι περιμετρικά γύρω από το Δέντρο, αλλά στην ανατολική πλευρά υπήρχε ένας μικρός κάκτος και θα ήταν άδικο να πρέπει κάποιος να βάλει τον κώλο του πάνω σε ένα κάκτο, όσο μεγάλη κι αν είναι η επήρεια... Continue Reading →

Αγύριστο Κεφάλι

«Που θα μου κάνει εμένα μάθημα ο κινέζος, πώς φτιάχνουμε τα ντολμαδάκια με τα αμπελόφυλλα. Όπα ρε μάστερ σεφ, είχες και στη Σαγκάη ντολμαδάκια αυγολέμονο. Άντε το πολύ να φτιάχνατε κανένα ρολό γιαλατζί, με ρύζι νυχάκι στον ατμό και τυλιγμένo σε μπανανόφλουδα. Άσταδιάλα, κλείστο το ρημάδι ανηψιέ, θα μου ανεβάσουν την πίεση. Κι αυτός ο... Continue Reading →

Ο Δάσκαλος, η θεία η Κούλα και η Θάλασσα

"Μια μέρα καθόμουν και σκεφτόμουν σχεδόν απελπισμένος. Ένα χέρι ακούμπησε στον ώμο μου και μια φωνή μου είπε με βεβαιότητα: "Ευθύμησε, γιατί τα πράγματα θα μπορούσαν να ειναι χειρότερα". Ευθύμησα λοιπόν, και τα πράγματα στ' αλήθεια έγιναν χειρότερα." James Hagerty "Μπάνιο κάνουν μόνο τα πιτσιρίκια και οι τρελοί, και εγώ τρελή δεν είμαι", καμάρωνε η... Continue Reading →

Πρωταπριλιά κάθε Μέρα

"He entered the territory of lies, without a passport for return" Graham Greene Η μορφή της Ελληνίδας Μάνας για την σημερινή γενιά των νέων 30-60 ετών έχει προσλάβει μυθικές διαστάσεις (ορίζω τη γενιά με μεγάλο εύρος, μπαμπάτσικη, ώστε να νιώθω πάντα νέος, μακρύτερα από τα 60 και κοντύτερα στα 30, ανθρώπινο). Πράγματι, αν εκείνη δεν... Continue Reading →

Το πάρτυ του Αντωνάκη

"Νηπίοισιν ου λόγος, αλλά ξυμφορή γίνεται διδάσκαλος."* Δημόκριτος Στο Δημοτικό είχα ένα φίλο, τον Αντωνάκη. Μια χειμωνιάτικη Κυριακή λοιπόν, κάπου στην 4η Δημοτικού, οι γονείς του αποφάσισαν να του κάνουν ένα πάρτι. Κάπως έτσι, βρεθήκαμε σε ένα από εκείνα τα 70ς σαλόνια, τα πράσινα (οι παιδότοποι της εποχής, για να καταλαβαίνουν οι νεότεροι), όπου γονείς,... Continue Reading →

Blog at WordPress.com.

Up ↑