Ένα Όνειρο Τρελό (θα περάσει κι αυτό)

«Η ουτοπία είναι σαν τον ορίζοντα. Κάνω δυο βήματα, απομακρύνεται δύο βήματα. Κάνω δέκα βήματα και ο ορίζοντας τρέχει δέκα βήματα μακριά. Όσο και να περπατάω, δε θα φτάσω ποτέ. Σε τι χρησιμεύει τότε η ουτοπία; Σε αυτό χρησιμεύει: Στο να περπατάς.» Εδουάρδο Γκαλεάνο ========================================== Και τι ζητούσε δηλαδή – ένα κεραμίδι Θε μου να... Continue Reading →

Τα 5 Στάδια του Καύσωνα (ό,τι έχει το Ψυγείο)

"If you saw a heat wave, would you wave back?" Steven Wright =============================== Εσείς μπορεί να μην το γνωρίζετε, όμως ο καύσωνας δεν είναι απλή υπόθεση. Για να το θέσω απλά, ο καύσωνας δεν είναι παστίτσιο, που το έφτιαξες, το μαμάκωσες, τελείωσες. Έχει το πριν του, έχει το κατά τη διάρκεια, έχει το μετά, έχει... Continue Reading →

Το Αντίθετο Ακριβώς (Φωνή Βοώντος)

«Inner Peace starts with Four Words: Not My Fucking Business» (Αγνώστου Μοναχού) ====================================== Ο κύριος Ιγνάτιος είχε ένα ιδιόρρυθμο, σχεδόν οκταγωνικό κεφάλι, σαν χαρταετός Καθαράς Δευτέρας. Μέσα στο κεφάλι αυτό ζούσαν δύο ανθρωπάκια, που αποτέλεσαν, σε όλη τη διαδρομή της ζωής του Ιγνάτιου, μεγάλη σπαζοκεφαλιά. Οποτεδήποτε έπρεπε να πάρει μια απόφαση, μεγάλη ή μικρή, σημαντική... Continue Reading →

Τα Έξυπνα Κιλά

«Η ηλιθιότητα, ο εγωισμός και η καλή υγεία αποτελούν τις τρεις προϋποθέσεις της ευτυχίας. Βεβαίως, αν σου λείπει η ηλιθιότητα, τα υπόλοιπα δύο από μόνα τους δεν παίζουν και ιδιαίτερο ρόλο» Julian Barnes Είχα μια θεία πολύ αγαπημένη, πολύ ξεροκέφαλη και πολύ χουνδρή, που είχε με τη σειρά της μια κόρη, χουνδρή κι αυτή και... Continue Reading →

Απλοί Αθρώποι

«Να χες ένα ψεγάδι, Έστω ένα μονάχα, Να μην ντρέπομαι που’ χω Ένα μάτι πιο λίγο. Στον καημό σου να κάνω Πως εδάκρυσα τάχα, Και να μην αρρωστήσω, Στη χαρά σου και φύγω» Σκέφτομαι κάποιες στιγμές πώς θα αντιδρούσα, αν το θύμα ήμουν εγώ. Αν είχα ζήσει έναν τέτοιο εφιάλτη, σε παιδική ή εφηβική ηλικία,... Continue Reading →

Κακό Σπυρί

Fiat iustitia, et pereat mundus* (ας αποδοθεί δικαιοσύνη και ας χαθεί ο κόσμος) Ο κύριος Σπύρος ξύπνησε εκείνο το βροχερό χειμωνιάτικο βράδυ με έναν απίστευτο πονοκέφαλο και με ένα τεράστιο, τρομακτικό σπυρί στον κώλο. Για να είμαστε ειλικρινείς, αυτό το σπυρί το είχε από μικρός. Ίσως να μην ήταν πάντα τόσο μεγάλο, ίσως όταν ήταν... Continue Reading →

Άναξ ή Όνος

Έφτασα νύχτα με ένα τρένο παγωμένο,σε τόπο ξένο, σκοτεινό, αλλοπαρμένο,Κάτσε μαζί αν θες να ακούσεις το σαράκι μου,Έφτασα μόνος,άναξ ή όνος,κι εχω κρυμμένη μια ζωήστο βαλιτσάκι μου Απ τη γενιά μου είμαι εγώ ο τελευταίος,Πότε τρελός, πότε κακός, πότε ωραίος,Από την Τροία, την ελιά, τη Μενεμένη,Δεν έχω στράτα και βολή,Δεν έχω δεύτερο βρακί,Ούτε έχω φέρει... Continue Reading →

Blog at WordPress.com.

Up ↑