"Παρά να καταπίνω 300 χρόνια ψοφίμια, καλύτερα να πιω μια φορά ζεστό αίμα, και για τα παρακάτω έχει ο Θεός, είπε ο αητός στο κοράκι" A. Τσέχοφ - Α, εγώ την φανουρόπιτα τη φτιάχνω με τον παραδοσιακό τρόπο. Όπως μου την έμαθε η μάνα μου: 7 υλικά θα βάζεις, μου έλεγε, όσα και τα μυστήρια... Continue Reading →

Ο θείος ο Μενέλαος γεννήθηκε και μεγάλωσε στο τροπικό Βραχάτι, γνωστό και ως Σαν Τροπέ της Βόχας. Παντρεύτηκε νέος, με τη θεία την Ευτέρπη, από την Γκούρα αυτή, γνωστή και ως κορινθιακή Τοσκάνη (η Γκούρα, όχι η Ευτέρπη). Αν της Ευτέρπης της έλειπε η ομορφιά, οι προνοητικοί γονείς της φρόντισαν να την αναπληρώσουν με ατελείωτες... Continue Reading →

"Accidents don't happen to people who take accidents as a personal insult" The Godfather Αν στο γιατρό η συχνότερη εισαγωγική ερώτηση είναι το "Γιατρέ θα πονέσω?", στον δικηγόρο το αντίστοιχο introductory line είθισται να είναι το: "Πραγματικά, δεν ξέρω από πού να αρχίσω". Είναι η στιγμή που ο πελάτης σε κοιτάει με εκείνα τα τεράστια... Continue Reading →

Ζεστό απόγευμα, καφές και τσιγαράκι, τι να ζητήσεις απ’ τον Δία ο θνητός, μπροστά στα χρώματα εσύ εκστατικός, σαν τη γρια που της χαρίζουν σεμεδάκι. Ήλιος ζεστός απ’ τις κορφές καταδυόμενος, αντανακλά στο ελενίτ τη θύμησή σου, μάγος σκυφτός, σατανικός, μαθητευτόμενος, κλέβει ανάσες ομορφιάς απ’ τη ζωή σου, είσαι αλάνι και ξηγιέσαι απρεπώς, κάνε πιο... Continue Reading →

«Θα είναι σαν να έχεις Facebook, αλλά θα δεν θα έχεις Facebook» Γέρων Ζουκερμβέργιος Μια χαρά είμαι, πώς να είμαι? Γιατί, νοιάστηκες? Αν δε σηκώσω εγώ το τηλέφωνο, εσύ αποκλείεται να φιλοτιμηθείς να με πάρεις. Ή έστω ένα μήνυμα βρε αδερφέ. Αλλά δε πειράζει. Σε παίρνω εγώ, με τη σύνταξη την πετσοκομμένη. Να μη σου... Continue Reading →

  "Δεν ξέρω τι θέλω, και δε θα ησυχάσω αν δε το αποκτήσω" (Ανώνυμου Μοναχού) - Aύριο να πάρεις τα παιδιά, να τα πας να πετάξουν χαρταετό. - Τι χαρταετό, ρε γιαγιά, είμαι 17 αν δεν το έχεις παρατηρήσει. - Και τι περιμένεις, να φτάσεις 90 και να πας στον Άγιο Κοσμά να αμολήσεις τις... Continue Reading →

Μπαίνει φουριόζος ο καλός συνάδελφος στην αίθουσα και κοπανάει στα έδρανα των συνηγόρων μια τσάντα, ένα φρεντουτσίνο, ένα νεράκι, μια μπανάνα, μια μπάρα δημητριακών, μια ομπρέλα, ένα ψυγειάκι θαλάσσης και μια θειά του από το χωριό, που θα την πάει μετά στο Γεννηματά για λιθοτριψία. Ζήτα και αναβολή, αδερφέ, και βάλε και τη γιαγιά να... Continue Reading →