ΚΡΈΙΖΥ – ΚΡΈΙΖΥ ΓΚΕΡΛ

“I asked God for a bike, but I know God doesn't work that way. So I stole a bike and asked God for forgiveness.” Emo Philips Σας έχω νομίζω ενημερώσει ότι σε κάθε χωριό ή μικρή πόλη υπάρχει τουλάχιστον ένας τοπικός τρελός. Συνήθως τον αποκαλούν τρελο-Κώστα, Αρκουδογιάννη, Λωλαντώνη ή κάτι τέτοιο υποτιμητικό, γιατί δυστυχώς το... Continue Reading →

Κάνε Κουράγιο, Καρδιά μου

"To be or not to be. That's not really a question." Jean-Luc Godard Ξύπνησα σήμερα με ένα κεφάλι νταούλι. Το καλό φυσικά με την μέση ηλικία είναι ότι μπορείς να αποδίδεις τα πάντα στους μετεωρολογικούς παράγοντες. Λίγο-πολύ έχεις εντοπίσει εμπειρικά ότι σε πιάνει πονοκέφαλος μόνο όταν βρέχει, έχει νοτιά, υγρασία, πολλή ζέστη, σκόνη, μαΐστρο, άπνοια,... Continue Reading →

Άτομα που ίσως Γνωρίζετε (Κιμ, πάτα το)

"Υγρασία και νικοτίνη, μου γαμήσανε το flesh, Ακόμα τις θυμούνται τις εννιά τις δηλωτές" (ΧΦ - Στο μπιλιαρδάδικο) - Άτομα που ίσως γνωρίζετε. - Λυπάμαι, δε μου λένε κάτι. - Δε μπορεί, για σκεφτείτε καλύτερα. - Ίσως αυτός ο ηλικιωμένος κύριος.. - Ναι, για δουλέψτε το λίγο. - Μου θυμίζει ένα φίλο της γιαγιάς μου,... Continue Reading →

H Κατάρα του Καλλιτέχνη

"Bubbles? I'm the Prince of Fucking Darkness" (Απάντηση του Ozzy Ozbourne, στην κολλοσιαία ιδέα της συζύγου του, να εμφανιστεί στην επόμενη συναυλία, μέσα σε ένα σύννεφο από ροζ μπουρμπουλήθρες) ... Πάει ο Άγαλμας. Ήτανε κόκκινος, άφυλος και με φτερά και τονε λέγανε και Φύλαξ. Άρα διαβολικός. Πάρτον κάτω. Τι θα γινόταν όμως, αν ο γλύπτης... Continue Reading →

ΦΕΡΕ ΠΙΣΩ ΤΙΣ ΣΕΡΑΝΟ

"My father was a Brownie, Sir; My mother was a Fairy. The notion had occurred to her, The children would be happier, If they were taught to vary." L. Carroll =========================== -Βάλε την καρέκλα με το μαξιλαράκι στην κορυφή του τραπεζιού, θα κάτσει εκεί η θεία η Ερασμία, για να μπορεί να βγαίνει. -Γιατί, θα... Continue Reading →

Όλ Σπάι

«Αθηναίος γκάγκαρος, Πειραιώτης μαουνιέρης Και Ναυπλιώτης ντιστεγκές» Αναπλιώτικη παροιμία Ο συγχωρεμένος ο μπαμπάς μου πρόσεχε πολύ την εμφάνιση του. Πάντα κοστούμι και γραβάτα, πουκάμισο λευκό κολλαριστό, με τις μανσέτες περαστές, να έχουνε πετρώσει από τα Μέριτα και αρχικά στο τσεπάκι ΔΚ, πού μπορεί να σήμαινε Δεν Κολώνω, ή αλλιώς, Δημήτρις Κνς, αν ζούσε ακόμα σήμερα... Continue Reading →

Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΛΛΟ ΜΠΛΕ

"Μόνο οι ρηχοί άνθρωποι δεν κρίνουν από την εξωτερική εμφάνιση" Όσκαρ Ουάιλντ   Στα άγουρα χρόνια της δικηγορίας με τον Δάσκαλο Λευτέρη, η οικονομική στενότης είχε ανοίξει το πνεύμα μας προς κάθε είδους υποθέσεις. Μια από τις πρώτες δουλειές που αναλάβαμε μαζί, αφορούσε την ανηψιά ενός μεγαλέμπορου λευκών ειδών σε σκόνη, την οποία μας πάσαρε... Continue Reading →

Blog at WordPress.com.

Up ↑