"Τα παιδιά θα είναι πάντα παιδιά, όπως προφανώς και οι περισσότεροι μεσήλικες". Kin Hubbard Στα τέλη των '80s - αρχές των '90s, ένα κλαμπάκι με το ευφάνταστο όνομα «Αεροδρόμιο» είχε γίνει σημείο συνάντησης των «εναλλακτικών» πιτσιρικάδων της εποχής. Ακριβώς πάνω από τους διαδρόμους τους Ανατολικού Αερολιμένα, με θέα τα φωτάκια και τα αεροπλάνα, μουσική «προχώ»,... Continue Reading →

My mom's favorite Stevie Wonder song is, "I Just Called to Say Someone You Don't Know Has Been Diagnosed with Altzheimer" @DamienFahey Στη Μανούλα - Δεν ξέρεις πόσο χαίρομαι που ήρθατε με την αδερφή σου και τα παιδιά στο Ζευγολατιό. Έπρεπε όμως να μου πεις ότι θα φέρεις μουσαφιραίους. Να ξέρω. Να στρώσω, να ετοιμάσω.... Continue Reading →

“I don't paint dreams or nightmares, I paint my own reality.” Frida Kahlo - Μην κουνιέστε. - Εσείς με κουνάτε. - Καθίστε ήσυχα, αλλιώς φοβάμαι ότι θα πονέσετε. - Κι εγώ αυτό φοβάμαι. Ο Ευάγγελος, ιστορικό στέλεχος στο Σκλαβενίτη και νυν Προϊστάμενος Λαχανικών στο Μασούτη, σιχαινόταν από μικρός τον οδοντίατρο. Και δεν θα είχε καταλήξει... Continue Reading →

Ένα ποίημα που είχα γράψει για τον Αγαπημένο μου Δάσκαλο Λευτέρη. Σήμερα, στα 50 μου, σας το αφιερώνω με πολλή αγάπη. Πρόκειται για την Σπουδή Α' του επίτομου κλασικού έργου μου με τον εκκωφαντικό τίτλο «Βουβές Ωδές για δυό Χονδρές», τo οποίo ο Δάσκαλος με ενέπνευσε να συνθέσω. Το παραθέτω όπως γράφτηκε, πρωτόλειο, τραχύ, αληθινό.... Continue Reading →

  "Though the doctors treated him and gave him medications to drink, he nevertheless recovered." L. Tolstoy - War and Peace - Πονάτε εδώ?, διέκοψε με ήρεμη φωνή τα ουρλιαχτά μου ο έμπειρος γαστρεντερολόγος. - Πεθαίνω… - Υπάρχει πρόβλημα σοβαρό. Τις έχετε χρόνια τις αιμορροΐδες? - Επί Σημίτη δεν τις είχα. - Λογικό αυτό. Άλλα... Continue Reading →