"No one ever does live happily ever after, but we leave the children to find that out for themselves." Stephen King, Wolves of the Calla Μαξιλαράκι λαιμού παιδικό, που έπεσε μάλλον από κάποια βιαστική μαμά, βγάζοντας τα παιδιά από το αυτοκίνητο. Ένας κύριος το σήκωσε από το πεζοδρόμιο και το απίθωσε στη μάντρα, μπροστά στο... Continue Reading →

"Μια μέρα καθόμουν και σκεφτόμουν σχεδόν απελπισμένος. Ένα χέρι ακούμπησε στον ώμο μου και μια φωνή μου είπε με βεβαιότητα: "Ευθύμησε, γιατί τα πράγματα θα μπορούσαν να ειναι χειρότερα". Ευθύμησα λοιπόν, και τα πράγματα στ' αλήθεια έγιναν χειρότερα." James Hagerty "Μπάνιο κάνουν μόνο τα πιτσιρίκια και οι τρελοί, και εγώ τρελή δεν είμαι", καμάρωνε η... Continue Reading →

"- Τα λεφτά δε φέρνουν την ευτυχία. - Και ποιος τη φέρνει; - Α, μέχρι εκεί ξέρω." (κυρία Δελαφράγκα) Δέχομαι ερωτήματα από πολλές φίλες, σχετικά με το αν αξίζει κανείς, σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς, να επενδύσει στην αγορά του βιβλίου του Ελευθερίου Λεβαντή. Πέρα από την όποια λογοτεχνική αξία ή απαξία του βιβλίου, αποτελεί άραγε... Continue Reading →

"Νηπίοισιν ου λόγος, αλλά ξυμφορή γίνεται διδάσκαλος."* Δημόκριτος Στο Δημοτικό είχα ένα φίλο, τον Αντωνάκη. Μια χειμωνιάτικη Κυριακή λοιπόν, κάπου στην 4η Δημοτικού, οι γονείς του αποφάσισαν να του κάνουν ένα πάρτι. Κάπως έτσι, βρεθήκαμε σε ένα από εκείνα τα 70ς σαλόνια, τα πράσινα (οι παιδότοποι της εποχής, για να καταλαβαίνουν οι νεότεροι), όπου γονείς,... Continue Reading →

"I would hate for someone to look at my shoes and say: "Oh, my God! That looks so comfortable!"" Christian Louboutin Η Χαϊδελβέργη υπήρξε μεγάλο σχολείο για τον Δάσκαλο. Πέρασε 3 χρόνια ταμπουρωμένος στο τριώροφο του Herr Kibling, σε ένα καταθλιπτικό κτίριο στον αριθμό 6 της Panoramastrasse, που το μόνο πανόραμα που διέθετε ήταν η... Continue Reading →

Πεθαίνουν κάποιες θείες, μεγάλες, ίσως πολύ μεγάλες σε ηλικία, και παίρνουν μαζί τους κάτι από σένα. Ίσως η τελευταία από αυτές τις θείες. Αυτές τις θείες τις γελαστές, που δεν είχαν κακή κουβέντα για κανένα, που οι πιτσιρικάδες τις λάτρευαν, γιατί έκαναν - κυρίως, αλλά όχι μόνο - ότι απαγορεύεται σε μια γριά να κάνει:... Continue Reading →

"Τα παιδιά θα είναι πάντα παιδιά, όπως προφανώς και οι περισσότεροι μεσήλικες". Kin Hubbard Στα τέλη των '80s - αρχές των '90s, ένα κλαμπάκι με το ευφάνταστο όνομα «Αεροδρόμιο» είχε γίνει σημείο συνάντησης των «εναλλακτικών» πιτσιρικάδων της εποχής. Ακριβώς πάνω από τους διαδρόμους τους Ανατολικού Αερολιμένα, με θέα τα φωτάκια και τα αεροπλάνα, μουσική «προχώ»,... Continue Reading →