Έστιν Ουν Μαμούν (Μέρος Γ’)

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΕΒΔΟΜΟΝ - Κουταλίδης - The not-so-early Years (Άσπρα Παπούτσια Δετά και Δώρο οι Κάλτσες) "Ήταν ένας τόσο περίεργος άνθρωπος που, αν δεν υπήρχε, δεν θα μπορούσε κανείς να τον φανταστεί" - ( Ανωνύμου Μοναχού) - Τα δεύτερα από δεξιά, θέλω να δω. - Λέτε τα άσπρα τα παντοφλέ; - Ναι, 40 νούμερο. - Αχ,... Continue Reading →

Έστιν Ουν Μαμούν (Μέρος Δ’)

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΔΕΚΑΤΟΝ - Η Συνάντησις (Μυρίζει Σεξ και Γιουβαρλάκια) “If you cannot get rid of the family skeleton, you may as well make it dance.” George Bernard Shaw -Βανούλα, τελειώνεις; Πράγματι, η Βανούλα τελείωνε, με έναν συγκλονιστικό συμπαντικό οργασμό, στην κορύφωση του οποίου, αν δε δάγκωνε το βιβλίο της Κυτταρικής Βιολογίας, θα είχαν σηκωθεί τα... Continue Reading →

Έστιν Ουν Μαμούν (Μέρος Ε’)

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΕΝΔΕΚΑΤΟΝ - ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ (Ξαδέρφη Ιουλία) "Δεν υπάρχει μεγαλύτερος πόνος από την ανάμνηση της χαράς στην στιγμή της θλίψης" Αισχύλος - Στον καναπέ να κάτσεις, Κούλα, είναι πιο αναπαυτικά για τη μέση σου. - Αχ πόσο το αγαπάω αυτό το σαλόνι σου, βρε Ιουλία. Η φωτό: Το σαλονάκι της Ξαδέρφης Ιουλίας  -... Continue Reading →

Όλα Είναι Δρόμος

«Ήταν ο Θεός που επέτρεψε στον κύριο και στην κυρία Καρλάιλ να παντρευτούν, κι έτσι να κάνει δυστυχισμένους μόνο δυο ανθρώπους αντί για τέσσερις» Samuel Butler Η θεία η Ερατώ κι ο θείος ο Τέλης ζούσαν από τότε που τους θυμάμαι σε ένα τεράστιο διώροφο, γωνία Μεγάλου Δρόμου και Νικηταρά στο Βραχάτι Κορινθίας. Εδώ να... Continue Reading →

AλοιΦή Για ΓέΡους

"Expecta bos olim herba*" Στις οικογενειακές μαζώξεις των 70s, υπό τους ήχους του Πόλυ Κερμανίδη, ένας μουσάτος ανιψιός έφερνε μια Polaroid και έβγαζε τη μια φωτογραφία μετά την άλλη. Κάποια στιγμή, ο μουσάτος πλησίαζε τον παππού και τον ρώταγε "θα μας τραβήξεις μπάρμπα μια φωτογραφία;" Ο παππούς έπιανε την πολαρόιντ με τα ακροδάχτυλα, σα να... Continue Reading →

Κάτι Συμβαίνει με την Ελένη (Το Μπισκοτάκι)

Επιστρέφοντας από το νησί μέσα στο πλοίο, καθόμουν σε εκείνα τα σαλονάκια τα κόκκινα, μασουλώντας με τρόπο ομολογουμένως ενοχλητικό τα πατατάκια μου. Η μέρα καθημερινή και έτσι το σαλόνι ήταν μισοάδειο (ή μισογεμάτο, κατά τους απαισιόδοξους). Σε μια στιγμή εμφανίστηκε ένα κοριτσάκι με εμφανές νοητικό πρόβλημα - η Ελένη - και άρχισε να περιδιαβαίνει στο... Continue Reading →

Τα Βαφτίσια της Αγλαΐας (Λάδι στη Φωτιά)

"Αν δεν έχεις να πεις καλή κουβέντα για κανέναν, σε παρακαλώ κάθισε δίπλα μου" Alice Longworth Στα χωριά, τα βαφτίσια αποτελούν με διαφορά τον βασιλιά των κοινωνικών events. Xωρίς να θέλω να υποτιμήσω την αξία ενός καλού γάμου ή μιας ενδιαφέρουσας κηδείας, τα βαφτίσια είναι εκείνα που με διαφορά σηκώνουν την κούπα. Γιατί πολύ απλά,... Continue Reading →

Ο Δ@σκαλος σε 3 Ερωτήσεις

"Δάσκαλε μην μας οδηγείς στον πειρασμό. Πες μας μόνο πού είναι, και θα τον βρούμε μόνοι μας" Sam Levenson Η Ελένη διέθετε ένα ζευγάρι πανέμορφα στητά βυζάκια, που χοροπήδαγαν ανέμελα κάθε φορά που κατέβαινε γελαστή τις σκάλες του διώροφου στα Μελίσσια. Ο Δάσκαλος τα συναντούσε συχνά - και όχι πάντα τυχαία - στο πλατύσκαλο του... Continue Reading →

ΕΓΩ Σ’ ΑΓΑΠΗΣΑ ΧΟΝΤΡΗ (Ποιός Θανάσης)

"Τρώει η κατσίκα σύκα, και για μας, ούτε γιαρμάς." Peloponnesian Proverb To χασάπικο του Μπάμπη του χοντρού ιδρύθηκε στις αρχές τις δεκαετίας του 60, από τον πατέρα του Μπάμπη, χονδρού και αυτού και κρεοπώλου. Βρίσκεται μέχρι σήμερα στο έμπα του Ζευγολατιού, απέναντι από το μανάβικο και δίπλα στο περίπτερο του Θανάση του Χατζηφωτίου, καμία σχέση... Continue Reading →

Blog at WordPress.com.

Up ↑