Αγύριστο Κεφάλι

«Που θα μου κάνει εμένα μάθημα ο κινέζος, πώς φτιάχνουμε τα ντολμαδάκια με τα αμπελόφυλλα. Όπα ρε μάστερ σεφ, είχες και στη Σαγκάη ντολμαδάκια αυγολέμονο. Άντε το πολύ να φτιάχνατε κανένα ρολό γιαλατζί, με ρύζι νυχάκι στον ατμό και τυλιγμένo σε μπανανόφλουδα. Άσταδιάλα, κλείστο το ρημάδι ανηψιέ, θα μου ανεβάσουν την πίεση. Κι αυτός ο... Continue Reading →

Ο Ρίγγος και οι οκτάποδες

Ήταν μια φορά ένα συγκρότημα, κι' είχανε ένα ντραμίστα, τον Ρίγγο, πολύ ωραίος τύπος, και βασικά ήθελε την ησυχία του. Διότι μικρό είχε ταλαιπωρηθεί πολύ με κάτι ασθένειες, περιτονίτη, φθίση, κόντεψε να πεθάνει, έμεινε πίσω και στο σχολείο. Οπότε γράφανε ένα δίσκο, διπλό, αυτός κοίταγε τη δουλειά του, βάραγε κειπέρα, οι άλλοι τρωγόντανε σα τα... Continue Reading →

Ο Δάσκαλος, η θεία η Κούλα και η Θάλασσα

"Μια μέρα καθόμουν και σκεφτόμουν σχεδόν απελπισμένος. Ένα χέρι ακούμπησε στον ώμο μου και μια φωνή μου είπε με βεβαιότητα: "Ευθύμησε, γιατί τα πράγματα θα μπορούσαν να ειναι χειρότερα". Ευθύμησα λοιπόν, και τα πράγματα στ' αλήθεια έγιναν χειρότερα." James Hagerty "Μπάνιο κάνουν μόνο τα πιτσιρίκια και οι τρελοί, και εγώ τρελή δεν είμαι", καμάρωνε η... Continue Reading →

Πρωταπριλιά κάθε Μέρα

"He entered the territory of lies, without a passport for return" Graham Greene Η μορφή της Ελληνίδας Μάνας για την σημερινή γενιά των νέων 30-60 ετών έχει προσλάβει μυθικές διαστάσεις (ορίζω τη γενιά με μεγάλο εύρος, μπαμπάτσικη, ώστε να νιώθω πάντα νέος, μακρύτερα από τα 60 και κοντύτερα στα 30, ανθρώπινο). Πράγματι, αν εκείνη δεν... Continue Reading →

Το πάρτυ του Αντωνάκη

"Νηπίοισιν ου λόγος, αλλά ξυμφορή γίνεται διδάσκαλος."* Δημόκριτος Στο Δημοτικό είχα ένα φίλο, τον Αντωνάκη. Μια χειμωνιάτικη Κυριακή λοιπόν, κάπου στην 4η Δημοτικού, οι γονείς του αποφάσισαν να του κάνουν ένα πάρτι. Κάπως έτσι, βρεθήκαμε σε ένα από εκείνα τα 70ς σαλόνια, τα πράσινα (οι παιδότοποι της εποχής, για να καταλαβαίνουν οι νεότεροι), όπου γονείς,... Continue Reading →

Ο Γέρος και το Booking

"It's supposed to be automatic, but actually you have to push this button." John Brunner Μπαίνεις Μεγαλοβδομάδα να κλείσεις ξενοδοχείο στο booking για τον Μάιο, γιατί κάποιος από τους μαλάκες φίλους σου αποφάσισε να ξαναπαντρευτεί στα ξεμποστανιάσματα. Βάζεις Θήβα Βοιωτίας. Σου βγάζει 3 ξενοδοχεία, δύο πανσιόν, τέσσερα δωμάτια κι ένα σπιτάκι σκύλου. Μπαίνεις στα ξενοδοχεία.... Continue Reading →

Ο Δάσκαλος και τα Mules

"I would hate for someone to look at my shoes and say: "Oh, my God! That looks so comfortable!"" Christian Louboutin Η Χαϊδελβέργη υπήρξε μεγάλο σχολείο για τον Δάσκαλο. Πέρασε 3 χρόνια ταμπουρωμένος στο τριώροφο του Herr Kibling, σε ένα καταθλιπτικό κτίριο στον αριθμό 6 της Panoramastrasse, που το μόνο πανόραμα που διέθετε ήταν η... Continue Reading →

ΒΟΗΘΕΙΑ, ΠΕΦΤΟΥΜΕ! (Το Θεώρημα του Εκατοστού Μαλάκα)

"The Planet is fine. The people are fucked." George Carlin Για να πω την αλήθεια, είμαι μάλλον συνηθισμένος σε νυχτερινά ταξίδια προς ασυνήθιστους προορισμούς. Έτσι, την προηγούμενη εβδομάδα βρέθηκα κατά τις 11 το βράδυ στην έξοδο Α11 του ΕλΒελ, με τις κουστουμιές μου, τις γραβατιές μου, το βαλιτσάκι και το τσαντάκι μου, μια μπαμπάτσικη κοκκινοσκουφίτσα,... Continue Reading →

Έκθεση με θέμα “Η μέρα της γυναίκας”

Την ημέρα της γυναίκας πέρασα πολύ ωραία- στην αρχή εκεί που περίμενα στην καντίνα να πάρω καφέ όπως κάθε πρωί ήρθαν διάφοροι άντρες, όλοι τους κοντοί και άσχημοι, τυχαίο ίσως, και μου είπαν χρόνια πολλά- στην αρχή δεν κατάλαβα, της αγίας νόρας είναι άλλη μέρα, γενέθλια είχα την προηγούμενη εβδομάδα, λέω θα φταίει που δεν... Continue Reading →

Blog at WordPress.com.

Up ↑