Τα 5 Στάδια του Καύσωνα (ό,τι έχει το Ψυγείο)

"If you saw a heat wave, would you wave back?" Steven Wright =============================== Εσείς μπορεί να μην το γνωρίζετε, όμως ο καύσωνας δεν είναι απλή υπόθεση. Για να το θέσω απλά, ο καύσωνας δεν είναι παστίτσιο, που το έφτιαξες, το μαμάκωσες, τελείωσες. Έχει το πριν του, έχει το κατά τη διάρκεια, έχει το μετά, έχει... Continue Reading →

Το Αντίθετο Ακριβώς (Φωνή Βοώντος)

«Inner Peace starts with Four Words: Not My Fucking Business» (Αγνώστου Μοναχού) ====================================== Ο κύριος Ιγνάτιος είχε ένα ιδιόρρυθμο, σχεδόν οκταγωνικό κεφάλι, σαν χαρταετός Καθαράς Δευτέρας. Μέσα στο κεφάλι αυτό ζούσαν δύο ανθρωπάκια, που αποτέλεσαν, σε όλη τη διαδρομή της ζωής του Ιγνάτιου, μεγάλη σπαζοκεφαλιά. Οποτεδήποτε έπρεπε να πάρει μια απόφαση, μεγάλη ή μικρή, σημαντική... Continue Reading →

Τα Έξυπνα Κιλά

«Η ηλιθιότητα, ο εγωισμός και η καλή υγεία αποτελούν τις τρεις προϋποθέσεις της ευτυχίας. Βεβαίως, αν σου λείπει η ηλιθιότητα, τα υπόλοιπα δύο από μόνα τους δεν παίζουν και ιδιαίτερο ρόλο» Julian Barnes Είχα μια θεία πολύ αγαπημένη, πολύ ξεροκέφαλη και πολύ χουνδρή, που είχε με τη σειρά της μια κόρη, χουνδρή κι αυτή και... Continue Reading →

Απλοί Αθρώποι

«Να χες ένα ψεγάδι, Έστω ένα μονάχα, Να μην ντρέπομαι που’ χω Ένα μάτι πιο λίγο. Στον καημό σου να κάνω Πως εδάκρυσα τάχα, Και να μην αρρωστήσω, Στη χαρά σου και φύγω» Σκέφτομαι κάποιες στιγμές πώς θα αντιδρούσα, αν το θύμα ήμουν εγώ. Αν είχα ζήσει έναν τέτοιο εφιάλτη, σε παιδική ή εφηβική ηλικία,... Continue Reading →

Κακό Σπυρί

Fiat iustitia, et pereat mundus* (ας αποδοθεί δικαιοσύνη και ας χαθεί ο κόσμος) Ο κύριος Σπύρος ξύπνησε εκείνο το βροχερό χειμωνιάτικο βράδυ με έναν απίστευτο πονοκέφαλο και με ένα τεράστιο, τρομακτικό σπυρί στον κώλο. Για να είμαστε ειλικρινείς, αυτό το σπυρί το είχε από μικρός. Ίσως να μην ήταν πάντα τόσο μεγάλο, ίσως όταν ήταν... Continue Reading →

Dum Vivimus Vivamus (Στης Καλλιόπης)

Dum vivimus vivamus* Όλα κάποια στιγμή τελειώνουν. Είτε είναι παγωτό, είτε πονόδοντος, είτε ο έρωτας, είτε το πρόγραμμα για τα μάλλινα στο πλυντήριο των ρούχων. «Μια ζωή είναι, θα περάσει», αυτό ήταν το μότο της ζωής του. Και έτσι για τον κύριο Πολύκαρπο, η καραντίνα δεν έλεγε και πολλά πράγματα. Από το σπίτι έβγαινε ελάχιστα... Continue Reading →

Δόκτωρ Χαράλαμπος (Το Εμβόλιον)

Για ύπνο λίγο έπεσα, αργά το μεσημέρι, Κουράστηκα απ το καθησιό και από το χασομέρι, Εγώ μες το κρεβάτι μου, κι ο ήλιος έξω λάμπει, Κι είδα ένα όνειρο λοιπόν, Που είχε για σταρ έναν γιατρόν, Τον δόκτωρ Χαραλάμπη.   Εδούλευε νυχθημερόν, γιατί ήτανε επίμων, Γιατρός εκ της Αμερικής κι άριστος επιστήμων, Καμιά δεν το... Continue Reading →

Blog at WordPress.com.

Up ↑