"Bubbles? I'm the Prince of Fucking Darkness" (Απάντηση του Ozzy Ozbourne, στην κολλοσιαία ιδέα της συζύγου του, να εμφανιστεί στην επόμενη συναυλία, μέσα σε ένα σύννεφο από ροζ μπουρμπουλήθρες) ... Πάει ο Άγαλμας. Ήτανε κόκκινος, άφυλος και με φτερά και τονε λέγανε και Φύλαξ. Άρα διαβολικός. Πάρτον κάτω. Τι θα γινόταν όμως, αν ο γλύπτης... Continue Reading →
ΦΕΡΕ ΠΙΣΩ ΤΙΣ ΣΕΡΑΝΟ
"My father was a Brownie, Sir; My mother was a Fairy. The notion had occurred to her, The children would be happier, If they were taught to vary." L. Carroll =========================== -Βάλε την καρέκλα με το μαξιλαράκι στην κορυφή του τραπεζιού, θα κάτσει εκεί η θεία η Ερασμία, για να μπορεί να βγαίνει. -Γιατί, θα... Continue Reading →
Όλ Σπάι
«Αθηναίος γκάγκαρος, Πειραιώτης μαουνιέρης Και Ναυπλιώτης ντιστεγκές» Αναπλιώτικη παροιμία Ο συγχωρεμένος ο μπαμπάς μου πρόσεχε πολύ την εμφάνιση του. Πάντα κοστούμι και γραβάτα, πουκάμισο λευκό κολλαριστό, με τις μανσέτες περαστές, να έχουνε πετρώσει από τα Μέριτα και αρχικά στο τσεπάκι ΔΚ, πού μπορεί να σήμαινε Δεν Κολώνω, ή αλλιώς, Δημήτρις Κνς, αν ζούσε ακόμα σήμερα... Continue Reading →
Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΛΛΟ ΜΠΛΕ
"Μόνο οι ρηχοί άνθρωποι δεν κρίνουν από την εξωτερική εμφάνιση" Όσκαρ Ουάιλντ Στα άγουρα χρόνια της δικηγορίας με τον Δάσκαλο Λευτέρη, η οικονομική στενότης είχε ανοίξει το πνεύμα μας προς κάθε είδους υποθέσεις. Μια από τις πρώτες δουλειές που αναλάβαμε μαζί, αφορούσε την ανηψιά ενός μεγαλέμπορου λευκών ειδών σε σκόνη, την οποία μας πάσαρε... Continue Reading →
ΣΑ ΜΑΓΕΜΕΝΟ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ
Δύο ώρες στο αυτοκίνητο, είχα καιρό να ευχαριστηθώ απεργία. Μια κυρία συνομήλικη με μάλωσε, "μην παρκάρετε εδώ, εδώ (συνομωτικά), επειδή απαγορεύεται κανονικά γιατί είναι η στάση του λεωφορείου, το ξέρει και παρκάρει ο άνδρας μου" - Αχ, ο καλός μου, εδώ παρκάρει? χίλια συγγνώμη, στα αρχίδια μας, τώρα το ξέρω κι εγώ. Βγαίνοντας από το... Continue Reading →
Η Συμφωνία της Σενεγαλέζικης Μπανάνας
- Dad, I am considering a career in organized crime. - Government or private sector? (αγγλική γελοιογραφία) Στο γραφείο του Σενεγαλέζου υπουργού επικρατούσε αναστάτωση. Υφυπουργοί, σύμβουλοι, γραμματείς, φύλαρχοι, εμπορευάμενοι, συνδικαλιστές και άλλοι σημαντικοί stakeholders είχαν καταλάβει τις μπαμπού καρέκλες της αίθουσας συσκέψεων, αλυχτώντας σαν σκυλιά του Μπάσκερβιλ. - Υπουργέ μου, το θέμα είναι σοβαρό. Εδώ... Continue Reading →
Η Θεία Ερασμία και το Φάντασμα των Χριστουγέννων
"And did you really walk," said I, "On such a wretched night? I always fancied Ghosts could fly - If not exactly in the sky, Yet at a fairish height." "It's very well," said he, "for Kings To soar above the earth: But Phantoms often find that wings - Like many other pleasant things -... Continue Reading →