Ήρωες (όχι και τόσο) Μικροί

Ζωγράφισε έναν ήλιο στο ταβάνι, μίλησε με τ’ αγέρι της νυχτιάς
και χόρεψε μαζί με τη σκιά σου, στους ήχους μιας αδύναμης καρδιάς.
Πάρε τηλέφωνο τη μοναξιά σου, ή βγες ξανά στον δρόμο της φωτιάς
πάρε τηλέφωνο τη μοναξιά σου, ή βγες ξανά στον δρόμο της φωτιάς.

Παύλος Σιδηρόπουλος – Ηλεκτρικός Θησέας

======================================

Υπήρξαν και εκείνοι που μπήκαν στη Νομική επί χούντας, εντάχθηκαν αμέσως στον φοιτητικό αντιδικτατορικό αγώνα, πρωτοστάτησαν στην κατάληψη της Νομικής, ήταν παρόντες στο Πολυτεχνείο, το μαύρο εκείνο βράδυ ένας μικρός αδερφός τους περίμενε τρομαγμένος στο σπίτι κι ένας μπαμπάς καρδιοχτυπούσε πάνω από το ραδιοφωνάκι – “θα τα σκοτώσουν τα παιδιά οι γαμημένοι οι αλήτες” – μπαινοβγαίναν μέχρι και την πτώση της χούντας στα κρατητήρια, στη Μεταπολίτευση δεν εξαργύρωσαν κανένα αγώνα, καμιά επανάσταση, καμία φάπα, παράτησαν τη Νομική κι έγιναν οικοδόμοι, παρέμειναν πιστοί στο δικό τους πολιτικό μανιφέστο, δεν προσκύνησαν ποτέ κανέναν αφέντη, παππά, καθοδηγητή, κομματικό ποκοπίκο, είδαν κι απόειδαν και απηύδησαν, και παράτησαν πόλεις και δομές και φωνές και κατέφυγαν σε μια κουκίδα απόμερη, μόνοι με το μπαϊράκι τους, τα όνειρα και την οικογένειά τους, και κάποια στιγμή – φορτωμένοι ίσως με τις διαψεύσεις και τις ενοχές όλου του κόσμου – αρρώστησαν, αρρώστησαν βαριά, πολέμησαν την ασθένεια λυσσαλέα – όπως είχαν μάθει να πολεμούν κάθε μηχανισμό που προσπαθούσε να τους επιβληθεί και να τους υποτάξει – πολέμησαν σαν σκυλιά, με συντροφιά την οικογένειά τους και 2-3 φίλους, πολέμησαν και νικήθηκαν, αλλά νικήθηκαν συνεπείς και περήφανοι, κι ας τους έταξε η πουτάνα η μοίρα ένα τέλος σκληρό και επώδυνο, και “έναν θάνατο κοινό και θλιβερό πολύ, και μια κηδεία, σαν των πολλών ανθρώπων τις κηδείες”.

Τουλάχιστον νικήθηκαν όρθιοι.

Καλή σημερινή σε όλους παιδιά, και καλή εξέγερση απέναντι σε ό,τι μας κλέβει ανθρωπιά, λευτεριά και αξιοπρέπεια.

Υ.Γ.1. Η φωτό: Νοέμβριος του 1981. Ο αδερφούλης, βγαίνει από την κατάληψη της Βαλτετσίου. Μπροστά, ο Κροκάνθρωπος, με την Σκάλα που οδηγεί στο Πουθενά. Καλή τους ώρα.

Υ.Γ.2. Μουσική Υπόκρουσις: Εγώ με τις ιδέες μου – Άσιμος / Λεονάρδου

7 thoughts on “Ήρωες (όχι και τόσο) Μικροί

Add yours

  1. Πολύ με συγκίνησες. Σε ευχαριστω με το ένα χέρι στην καρδιά και το άλλο σε γροθιά υψωμένο

    Liked by 1 person

  2. Θα τους θυμομαστε και το Νικόλα και τον Παύλο και τη Σωτηρία οι μεσήλικες με αυτούς μεγαλώσαμε

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: