Τόπο στα νιάτα
"But I believe in this And it's been tested by research, That he who fucks nuns Will later join the church" The Clash - Death or Glory Πέφτει η βροχή και καθαρίζει τα πάντα, γλυκιά, ονειρική, πουτάνα βροχή, κανένα σημάδι, κανένα ίχνος, καμιά ενοχή, μονάχα αγνή, καθαρή, ανεπιτήδευτη ηλιθιότητα. Δεν μπορούμε να περιμένουμε άλλο, αραχνιάσαμε... Continue Reading →
"Tobacco is my favorite vegetable." Frank Zappa Tις μεγαλύτερες κασκαρίκες στη ζωή, τις έχω τραβήξει από συγγενείς μου. Ή συγγενήδες, όπως τους λέμε στο Ζευγολατιό. Η προσωπική μου οδύσσεια με τη δίαιτα ξεκίνησε μετά από μια επίσκεψη στη θεία τη Ροδούλα, που με πληροφόρησε ότι μια ανηψιά της άνοιξε διαιτολογικό ιατρείο στο Παγκράτι. "Εσύ, τώρα,... Continue Reading →
"Θα είναι σαν να πηγαίνεις στο Καρπενήσι, αλλά δε θα πηγαίνεις στο Καρπενήσι" Γέρων Ρασπούτιν Απέναντι σε κάθε νέα μόδα είμαι γενικά δύσπιστος. Eδώ που τα λέμε, μάλλον κακογερνάω και γίνομαι σταδιακά καχύποπτος απέναντι στα πάντα, ειδικά σε ζητήματα που τα θεωρώ προσωπικές σταθερές, πχ. αν μου στείλει ο PortoFinos την πίτσα με άλλο ντελιβερά... Continue Reading →
(disclaimer: ίσως η πιο υποκειμενική ματιά σε δίσκο που έχει γραφτεί έβερ) Είχε περάσει ήδη μια ώρα από τη στιγμή που πάρκαρε το αμάξι έξω από το diner αυτό, flying boots το έλεγαν κι ήταν κοντά στο σπίτι του, κοντά τρόπος του λέγειν, όταν ζούσε στην πόλη όλα ήταν δίπλα, και το καφέ εκείνο το... Continue Reading →
Στον χαλαντραίο Αλεχάντρο, που επιστρέφει Μεγάλο Σαββάτο. Δεν μ' άρεσε ο πύραυλος, ούτε τα ξύλινα κουταλάκια, ούτε το κασάτο, το κυπελλάκι Παπασπύρου είχε την πικρία του κακάου, έπαιρνα ξυλάκι βανίλια εγώ...την Γέφυρα του ποταμού Κβάι την είδα μόνο μεγάλος, αλλά μου λέγαν την ιστορία, μόνο έτσι έτρωγα, ήμουν μίζερος με το φαΐ, υπήρχε και το... Continue Reading →
Si metrum non habet, non est poema* Για τους κατοίκους της Ανδρομέδας, οι άποικοι της Γης ανέκαθεν παρουσίαζαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Τον Γενάρη του 2018, σε μια καταδρομική επιχείρηση στα Μελίσσια, οι Ανδρομήδες κατάφεραν να απαγάγουν το enfant gate του ανθρώπινου είδους και να το μεταφέρουν μυστικά στα εργαστήριά τους στο Δυόν της Ανδρομέδας, μια μικρή... Continue Reading →
(ή αλλιώς τι μπορεί να σου κάνει μια φωτογραφία κι ένα τραγούδι-σε διασκευή κιόλας) είχε περάσει ήδη μια ώρα από τη στιγμή που είχαν εγκαταλείψει την ελπίδα ότι αυτό θα τελείωνε σύντομα, είχαν περπατήσει ως το σημείο του ατυχήματος κι είχαν καθίσει στο γρασίδι, δίπλα δίπλα, ν’αγναντεύουν τους καπνούς χωρίς να μιλάνε- είχε περάσει ήδη... Continue Reading →
Mesilyx
Nora Watson
yokuskumcoglu
Mesilyx 